Intimiteit gaat niet over “trucs”

In haar column ‘Seks volgens Tobiah’ schrijf Tobiah Palm op zaterdag 02-02-2026 over ‘Een sexy spraakbericht versturen kan opwindend zijn, maar hoe doe je dat?‘ Het artikel suggereert dat intimiteit en aantrekkingskracht vooral iets technisch zijn: hoe je je stem gebruikt, hoe lang het bericht duurt, welke fantasieën je formuleert. Het is een recept voor prestatiegerichte intimiteit, waarin de ander wordt gereduceerd tot een ontvanger van prikkels, en de schrijver van het bericht tot een soort toneelspeler.

Het is prachtig om buiten je comfortzone te bewegen. Sterker nog: dat is waar groei gebeurt.
Maar het verschil zit in de intentie. Doe je iets spannends om een leegte te vullen? Of doe je het om te verdiepen wat er al is?
Oefenen in kwetsbaarheid bij iemand die je lief en dierbaar is, kan ongelooflijk verbindend zijn. Niet omdat je “hotter” wordt. Niet omdat je de ander moet overtuigen. Maar omdat je samen een stukje schaamte, onzekerheid of onwennigheid durft te dragen. Dat is geen performance. Dat is intimiteit.

Een sexy spraakbericht kan fantastisch zijn — als het een uitbreiding is van vertrouwen. Niet als het een truc is om spanning te fabriceren.
Echte erotiek ontstaat niet uit techniek. Ze ontstaat uit gelijkwaardigheid en verbinding en die ontstaat door wederkerigheid.
Dus ja: ga uit je comfortzone.
Fluister. Lach. Stotter. Oefen.
Maar niet om iets te worden. Alleen om samen groter te worden dan je gisteren was.

Want wat er ontbreekt in deze column, is het echte hart van intimiteit: aanwezig zijn bij de ander en bij jezelf, ook als het ongemakkelijk is, ook als het niet direct opwindend voelt. We zijn ten diepste op zoek naar echte verbinding! Die echte verbinding ontstaat wanneer je bereid bent om kwetsbaarheid en ongemak te dragen, niet om perfect te presteren of een “perfect sexy” script uit te voeren.

Het verschil tussen oppervlakkigheid en diepte
Oppervlakkig: een spraakbericht als truc, een gestileerd stukje erotica, een act van anticipatie.
Diep: luisteren naar wat de ander werkelijk voelt, durven spreken over verlangen en angst, aanwezig zijn in ongemak, ook al voelt het onzeker of onbeheerst.

In liefdesrelaties geldt het principe: de momenten die er écht toe doen zijn niet de gladgestreken, sexy scènes, maar de momenten waarin we elkaar durven te raken met eerlijkheid, met ongemak, met aanwezigheid.

Kwetsbaarheid versus prestatie
Het maken van een “perfect sexy” spraakbericht kan voelen als een uitdaging of oefening, maar het vult geen emotionele diepte. Het is de bereidheid om te voelen, te onderzoeken en aanwezig te blijven in wat ongemakkelijk voelt, die intimiteit voedt. Dit is wat jouw eerdere artikelen beschrijven: de pijn van nabijheid, de noodzaak van openheid, en de kans tot groei in ongemak.

Met andere woorden: echte intimiteit is geen trucje of performance. Het is een oefening in aanwezigheid, kwetsbaarheid en wederkerigheid. Als je dat mist, blijven spraakberichten slechts oppervlakkige prikkels — leuk als spel, maar niet transformerend voor liefde of verbinding.

Niet de spanning die we creëren verdiept dus een relatie, maar de moed om samen te groeien buiten onze comfortzone. Niet wie het spannendst fluistert, maar wie het eerlijkst aanwezig is, verdiept de liefde.
Erotiek bloeit niet uit techniek, maar uit vertrouwen dat sterk genoeg is om ook het ongemakkelijke te dragen. Want wie erotiek gebruikt om iets te krijgen wat er niet is, bedrijft geen intimiteit maar marketing.
Kortom: Je kunt elkaar opwinden zonder elkaar te ontmoeten. Maar zonder ontmoeting blijft zelfs de heetste fantasie koud.

Verwijzing – Dat seksualiteit een vaste plek krijgt in een landelijke krant stemt me hoopvol. Het is een gesprek dat vraagt om meerdere stemmen, en vanuit mijn eigen ervaring en kennis draag ik daar graag aan bij — soms met instemming, soms met verdieping. Deze column is geschreven als reflectie op: Tobia Palm: ‘Dat is wat seks zo hot maakt: je deelt elkaars dood een beetje’, op 20 september 2025