De dief in mijn leven

Johannes 10:10
De dief komt alleen maar om te stelen, te slachten en verloren te laten gaan
Ik ben gekomen, opdat zij leven hebben en overvloed hebben.

Wat als de grootste vijand in je leven niet buiten je ligt, maar diep van binnen? Wat als de grootste bedreiging voor je vreugde, voor je groei, voor je vermogen om te bloeien, niet te vinden is in de omstandigheden die je omarmen, maar in de onbewuste patronen die jezelf hebt aangeleerd? De dief die je levensruimte steelt, de dief die je energie, je tijd en uiteindelijk je potentieel afneemt, bevindt zich misschien wel in de donkerste hoeken van je eigen ziel.

Deze gedachte roept de vraag op: wat zijn de invloeden die ons werkelijk belemmeren? Wat is het dat ons tegenhoudt om het leven ten volle te ervaren, om onze dromen te realiseren, om in vrijheid te leven? In de Bijbel wordt dit beeld krachtig geschetst in Johannes 10:10, waar Jezus spreekt van de dief die alleen komt om te stelen, te slachten en te vernietigen, terwijl Hijzelf is gekomen om ons het leven in overvloed te geven. Het contrast tussen deze twee krachten, het leven en de vernietiging, is het fundament van een diepere waarheid die zich niet alleen uitstrekt over het spirituele, maar ook over ons dagelijks bestaan.

De “dief” in dit bijbelse vers is geen externe kracht. Het is geen vijand die we enkel buiten onszelf kunnen vinden, maar eerder een symbolische representatie van alles wat ons ervan weerhoudt om te bloeien. Deze dief komt in vele vormen: van toxische relaties die ons energie kosten, tot verslavingen die ons vasthouden in vicieuze cirkels van pijn, tot de diepgewortelde onzekerheden en destructieve overtuigingen die we al van jongs af aan hebben opgebouwd. Deze invloeden hebben vaak hun oorsprong in de overlevingsmechanismen die we in onze kindertijd hebben ontwikkeld, vaak als reactie op pijn, angst of verwarring.

In dit artikel wil ik je meenemen in een verkenning van deze “dief” in ons leven. Hoe ontstaan deze destructieve patronen, hoe blijven ze in stand, en waarom is het zo moeilijk om er los van te komen? Wat is de verbinding tussen de onbewuste overlevingsmechanismen die we als kinderen aanleren, en de destructieve invloeden die ons als volwassenen in de weg staan? En, belangrijker nog, hoe kunnen we ons bevrijden van deze dief die ons bij het leven weg houdt, om eindelijk het leven in overvloed te omarmen dat ons is beloofd?

Wat je kunt verwachten is een reis die dieper graaft dan de oppervlakte van onze dagelijkse worstelingen. We zullen de oorsprong van deze innerlijke “dief” onderzoeken, de mechanismen die we in de kindertijd hebben ontwikkeld en die nu als volwassen destructieve patronen in ons leven doorwerken. We zullen leren hoe deze patronen niet noodzakelijk kwaadwillend zijn, maar juist voortkomen uit de angst om het onbekende te omarmen. Uiteindelijk zullen we ontdekken hoe we deze dief kunnen identificeren, begrijpen en zelfs overstijgen, zodat we het leven in zijn volle potentieel kunnen ervaren.

De “dief” in de Bijbel

In Johannes 10:10 spreekt Jezus van de dief die “alleen komt om te stelen, te slachten en te vernietigen,” een krachtige metafoor die, in zijn oorspronkelijke context, verwijst naar de destructieve krachten die het leven en welzijn van de gelovigen bedreigen. Deze dief staat voor alles wat het vermogen om volledig te leven ondermijnt – van egoïsme (overlevingsmechanismen), als materialisme en hebzucht, tot de verstorende krachten die de innerlijke vrede van een individu verstoren. Deze krachten zijn vaak verborgen, sluimerend in de schaduwen van onze verlangens en overtuigingen, maar ze hebben een diepgaand effect op hoe we ons leven ervaren.

In de bredere Bijbelse context zijn de “dief” en de “goede herder” symbolen voor de twee tegengestelde krachten die door het leven van een persoon kunnen stromen. De “dief” vertegenwoordigt de verleidingen en afleidingen van de wereld die de ziel proberen te binden aan tijdelijke en vaak destructieve doelen. Dit is de verleiding om te leven voor onmiddellijke bevrediging, of om onze energie te steken in oppervlakkige dingen die uiteindelijk leeg en betekenisloos blijken te zijn. Het is deze dief die zich voegt bij de invloeden van egoïsme, materialisme, en vergankelijkheid die de ware rijkdom van het leven – innerlijke vrede, verbondenheid, en diepgaande vreugde – wegnemen.

Tegelijkertijd vertegenwoordigt de goede herder de krachten van liefde, zorg en spiritualiteit, die ons uitnodigen om te leven vanuit een dieper, meer transcendent doel. Jezus zegt in Johannes 10:10: “Ik ben gekomen opdat zij leven hebben, en overvloed hebben.” Dit is de tegenstelling: het pad waar God ons toe uitnodigt om de ware rijkdom van het leven te ervaren door verbinding, liefde, en spirituele groei, versus de dief die ons wegtrekt van dat pad.

De Joodse interpretaties
In de Joodse traditie, en vooral in de Joodse mystiek, vinden we parallellen die ons verder helpen om de diepere betekenis van de “dief” te begrijpen. De figuur van de goede herder komt niet alleen voor in het christendom, maar heeft ook wortels in de Joodse gedachte. In de Tenach (de Hebreeuwse Bijbel) wordt God vaak voorgesteld als de herder van Israël, degene die het volk leidt, verzorgt en beschermt (zie bijvoorbeeld Ezechiël 34). De herder is degene die de schapen naar water leidt, hun verwondingen geneest, en hen naar een plek van rust brengt.

In Joodse mystieke termen kan de “herder” gezien worden als God die de ziel van de mens voedt en verzorgt, als een hogere leiding die ons in verbinding brengt met het heilige en het goddelijke pad. Het is de kracht die ons uitnodigt om in harmonie te leven met de schepping en om onze ziel te verheffen naar een hogere staat van bewustzijn. De herder vertegenwoordigt dan de spirituele verbinding die ons leidt naar verlichting en vervulling.

Aan de andere kant symboliseert de “dief” in deze tradities vaak de krachten van “klipot” (de schillen of korsten die het goddelijke licht bedekken). De klipot wordt gezien als afleidingen of verstoringen die de ziel van haar ware pad afleiden. Ze zijn het resultaat van negatieve krachten die voortkomen uit de vergankelijkheid van de wereld, zoals egoïsme, hebzucht, boosheid en materialisme. Deze negatieve invloeden verbergen de werkelijke, goddelijke uitnodigingen die in de ziel liggen. De klipot maken het moeilijk voor een persoon om in verbinding te komen met zijn Ware Zelf of met God.

Volgens de Joodse mystiek zijn deze klipot, of de “dief,” een symbolische representatie van de obstakels die ons spirituele pad blokkeren. Ze zorgen ervoor dat we ons vasthouden aan tijdelijke verlangens en oppervlakkige doelen, terwijl de ware rijkdom van de spirituele verlichting daardoor buiten ons bereik blijft. Deze krachten van chaos verstoren de ziel, houden ons gevangen in de materiële wereld en laten ons de eeuwige en goddelijke waarheid niet zien.

Het contrast tussen het volwassen pad en de destructieve invloeden
De strijd tussen de herder en de dief kan dus worden begrepen als een diepe innerlijke strijd die zich afspeelt in ieder van ons. Aan de ene kant staat het pad van de volwassene, het pad van inzicht, balans, en vervulling. Het is het pad van innerlijke vrede, de weg van wijsheid en het streven naar de hoogste menselijke potentie. Dit is de weg die ons uitnodigt om onze diepste roeping te vervullen en ons te verbinden met God, die alles in ons gelegd heeft, wat ontwikkeld wil worden.

Aan de andere kant staan de destructieve invloeden, de krachten die ons proberen af te houden van dat pad, zoals de “dief” in Johannes 10:10. Deze invloeden kunnen vaak worden gekarakteriseerd door de patronen die we als kinderen ontwikkelden om te overleven in een moeilijke wereld. Wat vroeger een noodzakelijke bescherming was tegen de ontberingen van het leven, wordt in ons volwassen leven een obstakel dat ons belemmert om te groeien. We ontwikkelen overlevingsstrategieën zoals controle, angst of vermijding, die ooit ons hielpen, maar nu als destructieve patronen ons belemmeren.

Psychologisch gezien kunnen we deze krachten van de “dief” begrijpen als onbewuste overtuigingen en gedragingen die voortkomen uit oude pijn, trauma, of angst. Zoals de mystieke traditie aangeeft, zijn deze krachten het resultaat van onze klipot – de afleidingen en destructieve krachten die ons verhinderen om God te ontmoeten en het Volle Leven aan te gaan. Ze komen voort uit een verlies van verbinding met ons Ware Zelf, en in plaats daarvan richten ze zich op tijdelijke, vaak lege doelen die slechts schijnbaar vervulling brengen.

Deze innerlijke strijd kan een bron van intens conflict zijn. We voelen ons vaak verscheurd tussen onze verlangens om te groeien, te leren, en ons leven ten volle te leven, en de kracht van oude patronen die ons tegenhouden. De dief in ons leven, die lijkt te komen uit het verleden, haalt ons terug naar een plek van onzekerheid en wantrouwen, weg van de liefde en vreugde die we echt verdienen.

Psychologische benadering van de “dief”
Deze spirituele en mystieke concepten kunnen worden begrepen door de lens van moderne psychologie. De dief is niet alleen een externe kracht, maar vertegenwoordigt de innerlijke onrust die voortkomt uit onverwerkte emoties, onvervulde behoeften en angst voor verandering. Het is de psychologische verleiding om vast te houden aan oude, schadelijke patronen die ooit bescherming boden, maar nu ons geluk in de weg staan. Het is de innerlijke criticus, de stem van onzekerheid en zelftwijfel die ons voortdurend vertelt dat we niet goed genoeg zijn.

De goede herder in ons leven is daarentegen de kracht van liefde voor en acceptatie van wie we zijn en van persoonlijke groei. Het is de innerlijke stem die ons eraan herinnert dat we meer zijn dan onze fouten of onzekerheden, en dat we het waard zijn om Volledig te Leven, om onszelf te vergeven, en om een pad van vreugde en bestemming te volgen. Het pad van God gaat niet alleen over spirituele verlichting, maar ook over de acceptatie van onze menselijke ervaringen en het vermogen om te groeien, zelfs te midden van onze zwakheden.

De dief als gepensioneerd overlevingsmechanisme: Van kindertijd naar volwassenheid

Als we in onze kindertijd met moeilijke of onveilige omstandigheden worden geconfronteerd, ontwikkelen we overlevingsmechanismen om de situatie het hoofd te bieden. Deze mechanismen zijn niet slechts strategische reacties op tijdelijke stressoren, maar diepgewortelde copingmechanismen die ons helpen om te overleven (!) wanneer de omgeving niet veilig of ondersteunend is. Denk hierbij aan grote situaties van verwaarlozing, misbruik, een instabiele thuisomgeving of het gebrek aan emotionele steun, maar ook aan kleine situaties als: teveel krijgen van wat je nog niet (nodig) had en/of te weinig krijgen van wat je op dat moment wel nodig had van je ouders. Wat vaak vergeten wordt, is dat de overlevingsstrategieën die we als kind hebben ontwikkeld, bedoeld waren om ons te beschermen en te helpen te navigeren door chaos en pijn, maar naarmate we ouder worden, kunnen dezezelfde mechanismen de obstakels worden die ons belemmeren in ons persoonlijke en emotionele leven als volwassenen.

Overlevingsmechanismen in de kindertijd zijn dus noodzakelijk voor het overleven van een onveilige of onvoorspelbare omgeving. Ze stellen ons in staat om te functioneren in een wereld die ons anders zou kunnen overweldigen. Maar wanneer we ouder worden, blijven veel van deze mechanismen onbewust in werking, ondanks dat ze niet langer de bescherming bieden die ze ooit deden. Ze worden als het ware gepensioneerde “overlevingsstrategieën” die geen plek meer hebben in een volwassen leven – en wat ooit hielp om te overleven, hindert ons nu in ons vermogen om ten volle te leven.

Wat zijn overlevingsmechanismen?
Overlevingsmechanismen ontstaan uit de noodzaak om onszelf te beschermen tegen pijn, verdriet, angst, of chaos. Ze zijn vaak onbewust, automatische reacties die worden geactiveerd in stressvolle of pijnlijke situaties. In de kindertijd is er weinig ruimte voor reflectie of alternatieve strategieën; de primaire doelstelling is simpelweg om te overleven. Dit kan leiden tot gedragspatronen die ons helpen te “overleven” in een omgeving die niet veilig of voorspelbaar is.

Enkele veelvoorkomende overlevingsmechanismen in de kindertijd zijn:
* Hechtingsproblemen:
Wanneer een kind niet consistent emotioneel wordt ondersteund door een ouder of verzorger, kan het moeite hebben met het aangaan van gezonde, veilige hechtingen. Dit kan leiden tot onzekerheid, het vermijden van intieme relaties of een overdreven behoefte aan bevestiging in latere relaties.
* Angst:
Kinderen die zich vaak bedreigd voelen, ontwikkelen angst als een manier om potentiële gevaren te herkennen en zich voor te bereiden op mogelijke bedreigingen. Als deze angst niet verwerkt wordt, kan het zich in het volwassen leven manifesteren als chronische zorgen, paniekaanvallen of een overmatige bezorgdheid over controle.
* Vermijding:
Een kind dat te maken heeft met een chaotische of pijnlijke omgeving kan leren om conflicten of moeilijke emoties te vermijden. Dit kan zich later vertalen in het vermijden van confrontaties, moeilijke gesprekken of het onderdrukken van emoties, wat leidt tot onopgeloste spanningen en miscommunicatie in volwassen relaties.
* Overmatig controlegedrag:
Kinderen die opgroeien in een onvoorspelbare omgeving ontwikkelen vaak controlemechanismen om de chaos rondom hen te beheersen. Dit kan later uitmonden in perfectionisme, micromanagement of het niet kunnen loslaten van de behoefte om alles onder controle te houden, wat stress en frustratie veroorzaakt.

De transformatie van overleving naar destructieve patronen
De mechanismen die in de kindertijd ontstonden als noodzakelijke beschermingsreacties, kunnen zich in het volwassen leven veranderen in destructieve patronen die ons vastzetten in een vicieuze cirkel van angst, conflict en onvervulde verlangens. Het is alsof het kind in ons vastzit in onze volwassen beslissingen, onbewust vasthoudend aan oude patronen die ooit hielpen, maar nu in de weg staan van onze groei.

De overlevingsstrategieën die ons ooit beschermden, zoals een soort emotioneel pantser, verhinderen nu dat we echt verbinding maken met anderen, dat we onszelf volledig laten zien, of dat we het risico nemen om te groeien. Het is alsof we een oude jas dragen die ooit op maat was gemaakt, maar nu te klein is en ons in onze bewegingen belemmert. Wat ooit een manier was om te overleven, wordt nu een beperkende factor in ons leven, die ons verhindert om te bloeien.

Deze transformatie van gezonde overleving naar destructief gedrag gebeurt vaak op onbewust niveau. We zijn ons er niet van bewust dat de reacties die we in het verleden ontwikkelden, nu niet langer passen bij de situaties van vandaag. We worden als het ware gevangen in oude patronen die niet meer nodig zijn, maar waarvan we niet weten hoe we ze moeten loslaten.

Voorbeelden van “dief” overlevingsmechanismen in het volwassen leven
* Toxische relaties
Een veelvoorkomend patroon dat ontstaat uit overlevingsmechanismen uit de kindertijd is het onvermogen om gezonde, gebalanceerde relaties aan te gaan. Mensen die als kinderen emotioneel verwaarloosd of gekwetst zijn, ontwikkelen vaak hechtingsproblemen. Dit kan hen later in het leven leiden naar relaties die dezelfde onveilige patronen herhalen – bijvoorbeeld relaties waarin ze voortdurend bevestiging zoeken, zichzelf wegcijferen voor de ander, of het gevoel hebben dat ze niet goed genoeg zijn. Het kind in ons, dat gewend was aan onzekerheid en onvoorspelbare liefde, kiest soms (onbewust) partners die deze dynamiek opnieuw weerspiegelen, omdat dit “bekend” is. Dit kan zich uiten in het vasthouden aan toxische relaties die niet goed voor ons zijn, het onvermogen om grenzen te stellen, of het blijven tolereren van emotioneel destructief gedrag.
* Verslavingen
Verslavingen, of het nu gaat om middelengebruik, technologie, eten of zelfs werk, kunnen ook het resultaat zijn van overlevingsmechanismen die in de kindertijd werden ontwikkeld. Een kind dat te maken had met verwaarlozing, trauma of emotionele pijn, kan verslaving ontwikkelen als een manier om die pijn tijdelijk te verlichten of te ontsnappen aan gevoelens van leegte of angst. Als volwassene kan dit patroon zich voortzetten in de vorm van een verslaving aan het vermijden van pijn door middel van drugs, alcohol, seks of andere destructieve gedragingen. De oude overlevingsstrategie van het “vermijden van pijn” kan dan onbewust doorwerken, zelfs als de omstandigheden niet meer levensbedreigend zijn.
* Ongezonde zelfperceptie
Een ander vaak voorkomend patroon is het geloof dat je niet goed genoeg bent, of dat je waardeloos bent. Dit komt vaak voort uit een gebrek aan liefde, bevestiging of acceptatie in de kindertijd. Wanneer een kind niet de nodige zorg en aandacht ontvangt, kan dit leiden tot een laag zelfbeeld en de overtuiging dat men niet de moeite waard is om geliefd te worden. Als volwassene kan dit zich uiten in constante zelfkritiek, het vermijden van successen, of het niet kunnen ontvangen van complimenten of positieve feedback. Het oude mechanisme van overleving, het beschermen van de ziel door jezelf klein te houden of niet op te vallen, kan ervoor zorgen dat de volwassen persoon zichzelf blokkeert van groei, succes of gezonde relaties.

De dief als een gepensioneerd overlevingsmechanisme
De “dief” in ons leven is dus niet altijd een kwaadwillende kracht van buitenaf, maar vaak een verzameling van oude overlevingsstrategieën die ooit bedoeld waren om ons te beschermen, maar die nu ons vermogen om te bloeien belemmeren. Het kind in ons blijft soms vastzitten in de overlevingsstand, zelfs wanneer de omgeving geen bedreiging meer vormt. Dit proces van transformatie – van overleving naar destructie – kan zich ongemerkt voltrekken, waardoor we onbewust in oude patronen vervallen die ons weghouden van een leven in overvloed.

Het eerste stap naar bevrijding is het erkennen van deze patronen: begrijpen waarom we op een bepaalde manier reageren, welke mechanismen er spelen en hoe ze ons nu in de weg staan. Het is pas wanneer we deze oude overlevingsstrategieën onder ogen zien, dat we in staat zijn om ze los te laten en ruimte te maken voor gezonde, volwassen keuzes die ons werkelijk dienen in ons pad naar zelfgroei en vervulling.

Hoe de dief ons van ons leven afhoudt

In ons dagelijks leven zijn er dus krachten die ons belemmeren om het leven ten volle te ervaren, om ons volledige potentieel te realiseren. Deze krachten zijn vaak niet zichtbaar voor de buitenwereld, maar ze werken diep van binnenuit, onbewust ons gedrag sturend. Ze komen voort uit oude overlevingsmechanismen en destructieve invloeden die we in onze kindertijd hebben ontwikkeld om te overleven. Wanneer deze overlevingsmechanismen zich vastzetten in ons volwassen leven, kunnen ze ons gevangen houden in een cyclus van stagnatie, angst en onvervulde verlangens. In wezen is de dief die ons van ons leven afhoudt, niet iemand buiten ons, maar een verzameling van diepgewortelde overtuigingen, angsten en de illusie van controle.

Angst voor het onbekende: De dief van verandering
De grootste angst die vaak ten grondslag ligt aan deze destructieve invloeden, is de angst voor het onbekende. Wanneer we geconfronteerd worden met veranderingen of nieuwe ervaringen, kan de angst om te falen, te worden afgewezen of zelfs gewoon om iets anders te doen dan wat we gewend zijn, ons letterlijk tegenhouden om stappen vooruit te zetten. Overlevingsmechanismen die we in de kindertijd hebben ontwikkeld, willen geen risico’s nemen. Ze zijn ontworpen om ons te beschermen tegen pijn of gevaar, maar in plaats van ons te helpen groeien, houden ze ons vast in de veilige, maar stagnante zone van bekende patronen en gedragingen.

Deze angst kan zich op verschillende manieren manifesteren in ons leven. Soms uit het zich in uitstelgedrag, waar we belangrijke stappen niet durven zetten omdat we bang zijn voor wat er zou kunnen gebeuren. Andere keren kan het zich uiten in het vermijden van verandering, zelfs als we weten dat de verandering positief zou kunnen zijn. Dit kan zich bijvoorbeeld uiten in het vasthouden aan een ongezonde relatie of een job die we niet vervullend vinden, gewoon omdat we de zekerheid van de huidige situatie verkiezen boven het onbekende, zelfs als dat onbekende ons meer vreugde en vrijheid zou kunnen brengen.

De dief in ons leven houdt ons dus vaak gevangen in de comfortzone van het oude, omdat we bang zijn voor het onbekende, voor de onzekerheid die verandering met zich meebrengt. We blijven hangen in oude patronen die ons niet verder helpen, maar die we toch vasthouden omdat ze veilig aanvoelen, zelfs als ze ons leven beperken.

De kracht van de overtuigingen uit het verleden
De overtuigingen die we in onze kindertijd hebben opgedaan, hebben vaak een enorme invloed op ons volwassen leven, zelfs als we ons daar niet bewust van zijn. Als kind hebben we onze omgeving geobserveerd en geprobeerd de wereld te begrijpen door middel van de interacties die we hadden met onze ouders, verzorgers en anderen. Wanneer we geconfronteerd werden met pijn of afwijzing, kunnen we de overtuiging hebben ontwikkeld dat we niet goed genoeg zijn, dat we niet geliefd zijn, of dat we nooit zullen slagen. Deze overtuigingen kunnen diepe wortels schieten in ons onderbewustzijn en blijven doorwerken, zelfs als we volwassen worden.

Deze onbewuste overtuigingen sturen ons gedrag vaak op manieren die we niet volledig begrijpen. Het kan bijvoorbeeld zijn dat we onszelf saboteren door niet voor onszelf op te komen in situaties waar we dat zouden moeten doen, of door kansen te laten liggen uit angst dat we niet goed genoeg zijn. We kunnen geloven dat we geen liefde verdienen, of dat we altijd moeten presteren om waardering te krijgen, wat ons leidt naar een eindeloze zoektocht naar goedkeuring, zonder ooit echt vrede te vinden.

De dief in ons leven verschijnt dus in de vorm van deze onbewuste overtuigingen. Ze houden ons vast in een vicieuze cirkel, waarbij we steeds dezelfde patronen herhalen, niet omdat we dat willen, maar omdat we onszelf niet kunnen bevrijden van de oude verhalen die we onszelf hebben verteld. Wat we vroeger als waarheid hebben aangenomen – misschien door ervaringen van verwaarlozing, afwijzing of mislukking – wordt als het ware een gevangenis van ons eigen denken, die ons verhindert om volledig te bloeien.

De illusie van controle: De dief van vrijheid
Een andere manier waarop de dief ons van ons leven afhoudt, is door de illusie van controle. In een wereld die vaak chaotisch lijkt, waar zoveel buiten onze macht ligt, proberen we grip te krijgen op alles wat we kunnen. We willen de uitkomsten beheersen, zorgen voor “veilige” beslissingen, en alles in ons leven onder controle houden om zo de angst voor onzekerheid te vermijden. Dit verlangen naar controle kan ons echter in de weg staan, vooral als we merken dat we dingen blijven proberen te controleren die buiten onze macht liggen.

Het verlangen naar controle komt vaak voort uit oude overlevingsmechanismen. Als kind, wanneer de wereld om ons heen onvoorspelbaar was, was controle een manier om onszelf te beschermen. Maar in het volwassen leven kan deze obsessie met controle een destructief patroon worden. We blijven bijvoorbeeld vasthouden aan alles wat we denken te kunnen beheersen – of het nu gaat om mensen, situaties of zelfs onze eigen emoties – en dit leidt tot stress, frustratie, en een gevoel van machteloosheid.

De dief voedt zich met deze angst en onzekerheid die gepaard gaan met het verlies van controle. Wanneer we onszelf in een constante staat van controle houden, hebben we vaak moeite om los te laten, om vertrouwen te hebben in het proces van het leven, en om de vrijheid te ervaren die komt met acceptatie van het onbekende. In plaats van te leven in het moment en te vertrouwen op onze intuïtie, blijven we vastzitten in een patroon van overmatige voorbereiding, perfectionisme, of zelfs manipulatiedrang, allemaal uit angst om het risico te nemen om niet in controle te zijn.

Deze ongebreidelde behoefte aan controle is de dief die ons vreugde en vrijheid ontneemt. We missen de spontaniteit, de creativiteit, en de ruimte om echt te leven, omdat we vastzitten in de overtuiging dat we alles moeten beheersen om veilig en succesvol te zijn.

De dief als een spiegel van onze innerlijke blokkades
De dief in ons leven komt dus vaak voort uit diepgewortelde angsten en overtuigingen uit het verleden, die door onze overlevingsmechanismen zijn gevoed. De angst voor het onbekende, de overtuigingen uit de kindertijd die ons nog steeds sturen, en de illusie van controle die ons vastzet in een cyclus van stagnatie, zijn de krachten die ons tegenhouden om het leven in al zijn volledigheid te omarmen.

De eerste stap om deze dief te overwinnen is het bewust worden van de invloed die deze onbewuste krachten hebben op ons gedrag. Wanneer we inzien dat we niet vast hoeven te blijven zitten in de angsten en overtuigingen uit het verleden, kunnen we beginnen met het loslaten van de controle en het omarmen van de vrijheid die komt met het vertrouwen in onszelf en het leven. Het is pas wanneer we de dief onder ogen zien – niet als een externe kracht, maar als een spiegel van onze eigen angsten en blokkades – dat we de ruimte kunnen maken voor groei, verandering, en uiteindelijk, overvloed in ons leven.

De weg naar bevrijding: Het herstel van je “herder”

Het is gemakkelijk om je gevangen te voelen in de oude patronen die je al zo lang met je meedraagt. De dief in ons leven – de oude overlevingsmechanismen en destructieve invloeden – kan zich soms zo vertrouwd en ingebed voelen, dat het moeilijk lijkt om er los van te komen. Maar er is hoop. De weg naar bevrijding begint met het herstel van de goede herder binnenin je. Dit proces van herstel is zowel een psychologische als spirituele reis. Het gaat om het herkennen van de invloeden die je belemmeren en het ontwikkelen van een gezonde, liefdevolle relatie met jezelf en met het leven. Daarin gaat Jezus als Goede Herder ons voor. Hij schakelt ons niet uit en neemt het niet van ons over, maar hij schakelt ons in! Hier zijn de belangrijkste stappen op deze weg.

Zelfbewustzijn: De eerste stap naar herstel
De reis begint met bewustzijn door inzicht. Het is pas wanneer we ons bewust worden van de invloeden die onze keuzes en gedrag aansteken, dat we in staat zijn om verandering te brengen. Vaak zijn overlevingsmechanismen onbewust; ze draaien op automatische piloot en sturen ons gedrag zonder dat we er veel controle over hebben. Het ontdekken van de “dief” in je leven – de destructieve patronen die je terughouden – is de eerste stap in het proces van herstel.

Zelfbewustzijn houdt in dat je in staat bent om je eigen gedachten, emoties en gedragingen te observeren zonder oordeel. Het betekent dat je jezelf niet veroordeelt voor de keuzes die je hebt gemaakt, maar dat je met nieuwsgierigheid en compassie kijkt naar waarom je op een bepaalde manier hebt gehandeld. Misschien heb je altijd gedacht dat je niet goed genoeg was, of dat je geen liefde verdiende. Misschien ben je altijd op zoek gegaan naar bevestiging van anderen omdat je vroeger niet de zorg kreeg die je nodig had. Zodra je deze patronen kunt herkennen, kun je beginnen te begrijpen waar ze vandaan komen en waarom ze je nog steeds vasthouden.

Praktische tip: Begin met het dagelijks reflecteren op je gedachten en gevoelens. Stel jezelf de vraag: Wat in mij reageert zo op deze situatie op deze manier? Wat is de onderliggende angst of overtuiging die deze reactie triggert? Dit proces kan je helpen de dief in je leven te identificeren en de ruimte te creëren voor verandering.

Zorg voor jezelf: Het herwinnen van je “goede herder”
De rol van de goede herder (de volwassene) in ons leven is essentieel voor ons herstel. In de Bijbel wordt de herder beschreven als degene die zorgt voor de schapen, hun verwondingen geneest, hen voedt en beschermt. Deze Goede Herder is niet alleen Jezus, maar is ook een symbool van de innerlijke stem die ons beschermt en voor ons welzijn zorgt. Het is de stem van liefde, zelfzorg, en compassie – de gezonde zelfliefde die ons in staat stelt om onszelf de ruimte te geven om te groeien.

Zelfzorg is essentieel voor het herstel van de “goede herder”. Dit betekent niet alleen fysieke zorg, zoals voldoende slaap, gezonde voeding en beweging, maar ook emotionele zorg. Het betekent jezelf toestaan om gezonde grenzen te stellen, positieve relaties aan te gaan, en destructieve invloeden uit je leven te verwijderen. Wanneer je de rol van de goede herder in je eigen leven omarmt, behandel je jezelf met dezelfde zorg en liefde die je aan een dierbare zou geven.

Dit houdt ook in dat je positieve gewoonten ontwikkelt die je geest en lichaam voeden. Het kan gaan om meditatie, het lezen van inspirerende boeken, of het beoefenen van dankbaarheid. Het herwinnen van de controle over je eigen welzijn is een krachtig middel om de dief in je leven te overwinnen.

Praktische tip: Zet kleine, haalbare stappen om voor jezelf te zorgen. Begin je dag met een moment van stilte of meditatie, neem regelmatig pauzes om te ontspannen, en omring jezelf met mensen die je ondersteunen en met wie je positieve energie kunt uitwisselen.

Vergeving en loslaten: Het bevrijden van oude pijn
Een van de krachtigste manieren om ruimte te maken voor het herstel van de goede herder in je leven, is door het proces van vergeving. Dit betekent niet alleen het vergeven van anderen, maar ook het vergeven van jezelf. De oude pijn, wrok en onvoltooide zaken uit je kindertijd kunnen een zware last vormen die je tegenhoudt om volledig te bloeien. Het vasthouden aan oude wrok, het koesteren van verdriet of het vasthouden aan onverwerkte pijn, houdt de dief in je leven in stand.

Vergeving is niet hetzelfde als goedkeuren van het gedrag van anderen of het negeren van de pijn die is veroorzaakt. Het is een bevrijding voor jezelf – het loslaten van de macht die deze oude pijn nog steeds over je heeft. Door te vergeven, bevrijd je jezelf van de vicieuze cirkel van haat, schuld of pijn die je in het verleden hebt vastgehouden. Het is een daad van zelfliefde en moed, die je ruimte geeft om een nieuw hoofdstuk in je leven te beginnen.

Praktische tip: Maak een levenslijn, waarop je alles wat je vasthoudt opschrijft – je pijn, je wrok, je angsten, je overtuigingen en aannames

Spiritualiteit en innerlijke groei: Het genezende pad
Een krachtig hulpmiddel om de “dief” te overwinnen en de Goede Herder te herstellen, is door spiritualiteit in je leven te integreren. Bidden en bijbellezen zijn middelen om je ziel de weg te wijzen! Zingen en mediteren voedt onze ziel.

Deze spirituele benadering helpt je om de controle van de destructieve patronen los te laten en je over te geven aan een kracht die je uitnodigt in alle bijbelverhalen om het leven ten Volle te Leven. Dit betekent dat je vertrouwt op God die je richting geeft, zelfs wanneer het leven chaotisch en onzeker lijkt. Het is het genezende pad dat je uitnodigt om de oude, beperkende overtuigingen en overlevingsmechanismen los te laten, en om een leven te omarmen dat vol is van vreugde, liefde, en bestemming. Niet buiten jezelf, maar om het in je te laten incarneren. Door God als Eeuwige te omarmen, kun je beginnen te ervaren dat er een natuurlijke stroom is die je ondersteuning biedt en die je helpt om te groeien en te bloeien. Het is een pad van vertrouwen, waarin je niet langer vastzit in angst of controle, maar je overgeeft aan het Leven.

Praktische tip: Neem dagelijks tijd om te mediteren, bidden, of simpelweg stil te zijn en je te verbinden met iGod. Dit kan je helpen om in het moment te zijn, je angst voor het onbekende los te laten, en ruimte te maken voor de overvloed die het leven je biedt, wetende dat Hij de Eeuwige.

Herstel van de goede herder en bevrijding van de dief

De weg naar bevrijding begint met het herstel van je innerlijke goede herder. De volwassene in jou. Dit is een proces van zelfbewustzijn, zorg voor jezelf, vergeving, en het omarmen van Gods Aanwezigheid in en bedoeling met jouw Leven. Het is het kiezen van een pad van liefde en compassie, voor jezelf en voor anderen. Wanneer je in staat bent om de “dief” in je leven te herkennen, kun je beginnen met het loslaten van de destructieve patronen die je tegenhouden. Je kunt dan de oude overlevingsmechanismen vervangen door gezonde, liefdevolle gewoonten die je leiden naar een leven dat ten volle geleefd wil worden en innerlijke vrede.

Door je goede herder te omarmen, herstel je niet alleen je eigen welzijn, maar geef je jezelf de ruimte om te groeien, te bloeien en je volledige potentieel te realiseren. Het is een pad van innerlijke vrijheid, waarin je niet langer wordt beheerst door oude angsten en overtuigingen, maar leeft vanuit een plek van diepe zelfliefde, vertrouwen en verbinding met het grotere geheel.

=> “Wat is de dief in jouw leven die je tegenhoudt? Welke oude patronen houd jij in stand, en hoe kun je jezelf bevrijden van die destructieve invloeden? Het pad naar vrijheid begint met de moed om de waarheid onder ogen te zien.”