Seks volgens Tobiah

Tobiah Palm (1994) studeerde filosofie en antropologie aan de Universiteit van Amsterdam. Ze is zelfstandig journalist en schrijver. Ze is een van de auteurs van de rubriek Ter Plekke in ‘Trouw’ en ze heeft sinds september 2025 een eigen column: “Seks volgens Tobiah”. Tobiah Palm schrijft om de week over alle facetten van seks. Ze schrijft: ‘Als ik erover schrijf, wil ik grappig zijn en toch oprecht, maar geen slet of aansteller. En dat vind ik – net als seks zelf – best eng.’

Tobiah Palm heeft daarmee een duidelijke plek in het publieke gesprek over seksualiteit. In de landelijke krant Trouw schrijft zij open, speels en ongegeneerd over verlangen, experiment en lichamelijkheid. Daarmee vertegenwoordigt zij een stem die past bij deze tijd: direct, nieuwsgierig, vrijmoedig. Ze normaliseert wat lang verzwegen bleef en maakt seks bespreekbaar op een manier die licht en toegankelijk is.

Die positie is niet onbelangrijk. In een cultuur die enerzijds preuts kan zijn en anderzijds oppervlakkig consumerend, belichaamt zij een vorm van vrijheid: seksualiteit als expressie, als spel, als persoonlijke ontdekkingstocht. Ze spreekt een generatie aan die autonomie hoog waardeert en voor wie ervaring vaak voorrang heeft op traditie.

Tegelijkertijd is juist die positie interessant om nader te onderzoeken. Want hoe we over seks spreken, onthult hoe we denken over intimiteit, verantwoordelijkheid en volwassenwording. En waar het gesprek publiek wordt gevoerd, ontstaat ruimte voor meerdere perspectieven — niet om elkaar te bestrijden, maar om het onderwerp in al zijn gelaagdheid serieus te nemen.

Waarom ik Tobiah lees

Niet omdat ik het altijd met haar eens ben.
Maar juist omdat ik dat vaak niet ben.

Seksualiteit verdient een plek in het publieke gesprek. Dat een landelijke krant daar ruimte voor maakt, vind ik hoopvol. Want waar over seks wordt geschreven, wordt ook gesproken. En waar wordt gesproken, kan iets rijpen.

Ik volg haar columns omdat ze iets zichtbaar maken wat in onze cultuur leeft: de zoektocht naar vrijheid, experiment, opwinding, autonomie. Ze verwoordt een stem van deze tijd. Een stem die zegt: durf, speel, ontdek.

Maar juist daar begint voor mij de volgende vraag.

Wat is vrijheid zonder verantwoordelijkheid?
Wat is experiment zonder verdieping?
Wat is erotiek zonder ontmoeting?

Ik lees haar omdat ze een beginpunt markeert.
En ik schrijf omdat ik het gesprek wil verdiepen.

Niet om af te breken. Maar om aan te vullen.
Niet om te corrigeren. Maar om te onderzoeken wat onder de oppervlakte ligt.

Seksualiteit is geen truc, geen performance, geen marketing van verlangen. Ze is een kracht die ons kan vormen, verwonden, openen en laten groeien. Dat gesprek vraagt meer dan één stem.

Dus ja, ik volg Tobiah. Omdat cultuur ons allemaal vormt.
En omdat ik geloof dat volwassen liefde ontstaat waar meerdere perspectieven elkaar mogen raken.

Seks volgens Tobiah